A A A

Zakład Patofizjologii Narządu Ruchu

Zakład Patofizjologii Narządu Ruchu

 

Studenci Wydziału Lekarskiego I fakultet

 

„Patofizjologia Narządu Ruchu” Rok III, 1 ECTS

Historia:

-1994-2017 r.: "Patofizjologia Narządu Ruchu" - fakultet – Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, studenci Wydziału Lekarskiego I i II - rok III

(Kategoria C) Seminaria i ćwiczenia kliniczne.

-1994-1998, 2004-2012r.: "Electrophysiology of the spinal cord", "Motor units, Electromyography and Electroneurography", "Pathophysiology of Locomotor Organs-namely Clinical Neurophysiology" - Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, studenci anglojęzyczni III DDS, III MD.

Seminaria i ćwiczenia kliniczne (Kategoria C, faculty).

Oceniane w roku 2011/2012 III year  DDS 86%, III year MD 85%

Opis przedmiotu:

 

SYLABUS

WYDZIAŁ LEKARSKI I

Nazwa

kierunku

Lekarski Poziom i tryb studiów Jednolite studia magisterskie stacjonarne

Nazwa

przedmiotu

Patofizjologia Narządu Ruchu Punkty ECTS 1

Jednostka

realizująca,

wydział

Zakład Patofizjologii Narządu Ruchu, Wydział Lekarski I
Koordynator przedmiotu Prof. dr hab. n. med. Juliusz Huber Osoba zaliczająca Prof. dr hab. n. med. Juliusz Huber
Rodzaj przedmiotu fakultatywny

semestr

5, 6
Rodzaj zajęć
i liczba godzin
wykłady

seminaria

4

ćwiczenia

11
Obszar nauczania nauki medyczne – neurofizjologia kliniczna
Cel kształcenia

-poznanie struktury i funkcji jednostki ruchowej mięśni, neuronów ośrodków rdzenia kręgowego i ośrodków nadrdzeniowych w normie i patologii

-poznanie metod badań diagnostyki różnicowej neurofizjologii klinicznej, sposobu ich przeprowadzania, interpretacji wyników w warunkach prawidłowych i stanach patologicznych

-poznanie zasad przewodzenia impulsów we włóknach ruchowych i czuciowych nerwów w normie i w patologii

-poznanie zasad przewodzenia impulsów w drogach czuciowych i ruchowych rdzenia kręgowego i w ośrodkach nadrdzeniowych w normie i w patologii

-poznanie zasad badań diagnostycznych i interpretacji wyników u chorych z zaburzeniami transmisji nerwowo-mięśniowej

-poznanie zasad różnicowania zmian chorobowych o charakterze aksonalnym i demielinizacyjnym

-poznanie zasad badania jednostek ruchowych mięśni oraz neuronów ośrodków ruchowych w procesie degeneracji i regeneracji

-rozpoznawanie objawów najbardziej charakterystycznych jednostek chorobowych u chorych z dysfunkcją składowych układu ruchowego i czuciowego na podstawie wyników badań neurofizjologii klinicznej
Treści programowe

Seminaria

Zastosowanie diagnostyki neurofizjologii klinicznej w neurologii, ortopedii, neurochirurgii i neurorehabilitacji; Pojęcie jednostki ruchowej, cechy neurofizjologiczne jednostki ruchowej, działanie motoneuronów i włókien mięśniowych w normie i stanach patologicznych; Organizacja funkcjonalna neuronów czuciowych i ruchowych rdzenia kręgowego w normie i patologii; Badania elektromiograficzne (EMG) oraz interpretacja wyników; Diagnostyka zespołów chorobowych miogennych i neurogennych, procesów reinerwacji jednostek ruchowych; Badanie diagnostyczne przewodnictwa impulsów nerwowych (ENG) we włóknach obwodowego układu nerwowego w warunkach prawidłowych oraz mono- i polineuropatiach; Badania neurofizjologiczne w zaburzenia transmisji nerwowo-mięśniowej, „test miasteniczny”; Badania ENG „odruchu mrugania” w normie i patologii; Diagnostyka neurofizjologii klinicznej w przebiegu procesów regeneracji w układzie nerwowym obwodowym i ośrodkowym; Badanie przewodnictwa aferentnego (SEP) i eferentnego (MEP) w rdzeniu kręgowym oraz ośrodkach nadrdzeniowych w warunkach prawidłowych oraz u chorych po urazach rdzenia kręgowego, korelacja z wynikami badań neuroobrazowania (MRI); Regeneracja funkcjonalna ośrodków neuronalnych rdzenia kręgowego w świetle badań neurofizjologii klinicznej, Badania neurofizjologiczne w przypadkach konfliktów krążkowo-korzeniowych (dyskopatii); Badania neurofizjologiczne u chorych po udarach, neuroplatyczność ośrodków kory mózgu; Badania neurofizjologii klinicznej percepcji czucia powierzchniowego, dermatomalnego (metoda IC-SD, filamenty von Frey’a, metoda EPT ang. „electrical perception threshold”) w normie oraz w celu określenia przeczulicy lub niedoczulicy; Neuromonitoring w trakcie zabiegów chirurgicznych na kręgosłupie
Treści programowe

Ćwiczenia

Wykonanie przykładowego kompleksowego badania neurofizjologicznego na zdrowym ochotniku, Omówienie aspektów metodycznych oraz pojęć normy i patologii w czynności układów nerwowego i mięśniowego; Wykonanie i interpretacja wyników badań elektromiograficznych (EMG) i elektroneurograficznych (ENG) w  przypadkach diagnostyki chorych z podejrzeniem  mono- i/lub polineuropatii:+zespół cieśni nadgarstka,  +porażenie nerwu twarzowego, +polineuropatie o charakterze aksonalnym  i/lub demielinizacyjnym; Wykonanie i interpretacja diagnostyki różnicowej EMG u chorych z patologią mięśni o źródle neurogennym  i/lub  miogennym; Wykonanie i interpretacja badania EMG mięśni twarzy, badania ENG nerwu twarzowego, badanie przewodnictwa n.trójdzielnego – „odruch mrugania” (ang. blink reflex) u chorego z podejrzeniem patologii o źródle ośrodkowym; Wykonanie i interpretacja badań neurofizjologicznych w określaniu zjawisk postępu degeneracji i regeneracji nerwów oraz ośrodków i szlaków rdzenia kręgowego u chorych po: +uszkodzeniu splotu ramiennego lub lędźwiowo-krzyżowego, +uszkodzeniach rdzenia kręgowego w trakcie leczenia chirurgicznego lub zachowawczego; Wykonanie i interpretacja wyników badań diagnostycznych neurofizjologii klinicznej u chorych z następstwami konfliktu krążkowo-korzeniowego (dyskopatiami) (metody ENG- rejestracja potencjałów wywołanych M, F, badanie odruchu H; ruchowych potencjałów wywołanych indukowanych polem magnetycznym MEP, somatosensorycznych potencjałów wywołanych SEP); Diagnostyka neurofizjologiczna (metody EMG, ENG, MEP, SEP) oraz monitorowanie postępu  i wyniku leczenia u chorych: +po urazie rdzenia kręgowego, +ze skoliozą idiopatyczną, +po udarze; Ustalenie algorytmu postępowania leczniczego na podstawie wyników badań klinicznych i kompleksowych badań neurofizjologii klinicznej; Wykonanie i interpretacja badań neurofizjologicznych  u chorych z podejrzeniem zaburzeń transmisji nerwowo-mięśniowej (test miasteniczny): +zespół miasteniczny, +zespół Lamberta-Eatona; Badanie neurofizjologiczne u chorego z podejrzeniem  tężyczki (test tężyczkowy); Diagnostyka neurofizjologiczna zaburzeń czucia (metoda IC-SD, filamenty von Frey’a, metoda EPT ang. „electrical perception threshold”) o źródle ośrodkowym lub obwodowym; Metody oceny klinicznej a metody oceny neurofizjologiczej u chorych z dysfunkcją narządu ruchu o różnej etiologii.
Formy
i metody dydaktyczne

Seminaria

 Rzutnik multimedialny, prezentacje multimedialne, filmy w formacie .avi,pliki w formacie .pdf (dostępne w wersjach polskiej i angielskiej) (do pobrania tutaj), zawierające treści dydaktyczne, przedstawiane szczegółowo w trakcie seminarium i ćwiczeń (są one również do pobrania na platformach APAP oraz SOLAT).  

Ćwiczenia

Badania wykonywane u chorych z dysfunkcja narządu ruchu o różnej etiologii (podgrupa 6-7 studentów+1 osoba prowadząca+1 chory), 2 aparaty do diagnostyki neurofizjologii klinicznej, 2 aparaty do badań percepcji czucia metodą IC-SD oraz EPT, rzutnik multimedialny, prezentacje multimedialne, filmy w formacie .avi,  plansze podglądowe ,pliki w formacie .pdf (dostępne w wersjach polskiej i angielskiej) (do pobrania tutaj), zawierające treści dydaktyczne, przedstawiane szczegółowo w trakcie seminarium i ćwiczeń (są one również do pobrania na platformach APAP oraz SOLAT).   
Forma
i warunki zaliczenia
Studenci otrzymują zaliczenie na podstawie obecności i aktywności na seminariach i ćwiczeniach. Po zakończeniu zajęć klinicznych (w grupach maksymalnie 6-7 osobowych oraz 1 osoba prowadząca) przeprowadza się dyskusję, w trakcie której aktywność studenta i znajomość nabytej wiedzy (teoretycznej i praktycznej) warunkują otrzymanie zaliczenia. Na koniec bloku ćwiczeń przeprowadzany jest dziesięciopunktowy test jednokrotnego wyboru weryfikujący wiedzę teoretyczną.
Literatura podstawowa

1. Huber J. - Badania neurofizjologiczne, C4, W: Szczeklik A. Red.: Choroby wewnętrzne, Podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM, Rozdział VII. Choroby reumatyczne, C. Badania diagnostyczne, Tom II, Kraków, Medycyna Praktyczna, 2006. ISBN 83-7430-069-8

2. Huber J. – Diagnostyka neurofizjologii klinicznej w ortopedii i rehabilitacji. Rozdział 5. W: Wiktora Degi Ortopedia i Rehabilitacja. Wybrane zagadnienia z zakresu chorób i urazów narządu ruchu dla studentów i lekarzy. Red.: Kruczyński J., Szulc A., PZWL, Warszawa 2015, ISBN: 978-83-200-4961-9

Zmodyfikowane pozycje 1 i 2 są dostępne do pobrania w formatach .pdf  tutaj.

Literatura uzupełniająca Emeryk-Szajewska M., Niewiadomska–Wolska M., (Red.) „Neurofizjologia Kliniczna - Elektromiografia, Elektroneurografia” T1., Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków, 2008.  
Numer efektu kształcenia Efekty kształcenia Odniesienie do kierunkowych efektów kształcenia
  WIEDZA (ZGODNIE ZE SZCZEGÓŁOWYMI EFEKTAMI KSZTAŁCENIA)  
EK.(W)1. Posiada wiedzę odnośnie struktury i funkcji mięśni i układu nerwowego. Potrafi wymienić składowe jednostki ruchowej oraz zdefiniować  jej czynność w normie i w patologii A.W1., A.W4., B.W8.
EK.(W)2. Posiada wiedzę dotyczącą etiologii wybranych chorób nerwowo-mięśniowych, potrafi wymienić charakterystyczne objawy kliniczne i neurofizjologiczne  towarzyszące patologii  E.W1., G.W11.
EK.(W)3. Posiada wiedzę odnośnie interpretacji wyników badań neurofizjologii klinicznej w normie i patologii . Zna zasady diagnostyki różnicowej zgodnie z „Medycyna opartą na dowodach naukowych” C.W16.
  UMIEJĘTNOŚCI (ZGODNIE ZE SZCZEGÓŁOWYMI EFEKTAMI KSZTAŁCENIA)  
EK.(U)1. Potrafi intepretować wyniki badań diagnostyki neurofizjologicznej w odniesieniu do wyników podstawowych badań klinicznych E.U1., F.U6.
EK.(U)2. Potrafi samodzielnie zinterpretować wynik badania neurofizjologicznego oraz dostosować odpowiednią dla danego przypadku metodę leczenia chirurgicznego lub zachowawczego.   F.U25., F.U6.
  KOMPETENCJE SPOŁECZNE (ZGODNIE Z OGÓLNYMI EFEKTAMI KSZTAŁCENIA)  
EK.(KS)1. Potrafi skutecznie komunikować się z pacjentem. F.U1.
EK.(KS)2. Przejawia gotowość do stałego uaktualniania swojej wiedzy. G.W25.

Nakład pracy studenta

Liczba godzin

5

Data opracowania sylabusa:

10 lipca 2017 roku

Osoba przygotowująca sylabus:

Prof. dr hab. n. med. Juliusz Huber

 

Wersja PDF do pobrania poniżej:

 Sylabus_Patofizjologia_Narzadu_Ruchu_WL_I__2017_2018.pdf

do góry
Data ostatniej modyfikacji: 2017-07-12
« wróć
następny

Informacje publiczne

Misja Szpitala / 14 2014

LECZYMY I UCZYMY W OPARCIU O NAJWYŻSZE STANDARDY

Czytaj dalej